سپس به فارس برگشت و به جنگ با نيروفر ، فرمانرواى اهواز ، پرداخت .
آنگاه به ارجان ، بعد به ميسان و طاسار ، و سپس سرق ( به ضم سين و فتح راء مشدد ) رفت و بر كرانه دجيل درنگ كرد و بر آن شهر دست يافت و سوق الاهواز را ساخت و از اين سفر جنگى با غنائم بسيار به فارس بازگشت .
بعد ، از راه خوره و كازرون ، از فارس به اهواز برگشت و پادشاه ميسان ( دشت ميشان ) را كشت و در آن جا كرخ ميسان را ساخت و به فارس مراجعت كرد .
سپس به اردوان نامهاى نگاشت . در اين نامه ، او را به پيكار فرا مىخواند و از او مىخواست كه جائى را براى جنگ معين كند .
اردوان در پاسخ او نوشت :
« من ، تا پايان مهرماه ، با تو در بيابان هرمز جان روبرو خواهم شد . »
اردشير بر او پيشى گرفت و زودتر از اين موعد خود را بدان جا رساند و گرداگرد لشكرگاه خويش خندقى كند و آن را پر از آب كرد .
اردوان با پادشاه ارمانيان بدان جا رسيد .
اين دو تن با يك ديگر بر سر فرمانروائى زد و خورد داشتند و همين كه پاى اردشير پيش آمد با هم صلح كردند و سر گرم جنگ با اردشير بر او پيشى گرفت و زودتر از اين موعد خود را يارى مىنمودند . يك روز اردوان با اردشير نبرد مىكرد و روز بعد ، ديگرى .
روزى كه نوبت جنگ با باب ، پادشاه ارمانيان ، بود اردشير در برابر وى تاب ايستادگى نداشت ، اما در روز پيكار با اردوان ،
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 193
مساهمون: ابن الأثير
ص١٩٣