داستان ابراهيم كه فرمان يافت تا پسر خود را قربانى كند در مىيابيم كه اين پسر ، اسماعيل بوده است .
دريافت ما از اين روست كه خداى بزرگ پس از پايان دادن به داستان قربانى يكى از دو فرزند ابراهيم ، فرمود :
وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ .
[ ( 1 ) ]
( و مژده اسحاق را كه پيغمبرى از شايستگان است به او - يعنى به ابراهيم - داديم . )
خدا مىفرمايد : « ما مژده اسحاق را ، كه پيغمبر است ، به او داديم . » پس از اسحاق پسرش يعقوب و پس از او پسرش و همچنين پسر پسرش پيغمبر بودهاند .
از اين رو فرمان قربان كردن اسحاق به ابراهيم داده نشده ، چون امر نبوت كه خداى عز و جل وعده فرموده بستگى به وجود او داشته است .
بنابر اين ، كسى كه خدا فرمان قربانى او را داده ، جز اسماعيل نبوده است .
اين مطلب را محمد بن كعب در حضور عمر بن عبد العزيز ذكر كرد .
عمر بن عبد العزيز ، كه در آن زمان خليفه بود ، گفت :
« اين چيزى است كه من تا كنون بدان توجه نكرده بودم و اكنون مىبينم همچنان است كه تو مىگوئى . »
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره الصافات - آيه 112