«
رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً
» [ ( 1 ) ] ( پروردگارا ، هيچيك از كافران را بر روى زمين باقى مگذار . )
تا پايان داستان . . .
و هنگامى كه از دستشان به خدا شكوه كرد و براى پيروزى بر آنان از خدا يارى خواست ، خداوند به او وحى فرستاد كه :
«
اصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنا وَ وَحْيِنا وَ لا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ
» [ ( 2 ) ] ( به ساختن كشتى در حضور ما و به دستور ما مشغول شو و درباره ستمكاران - كه البته بايد غرق شوند - با من سخن مگوى ) . [ ( 3 ) ]
نوح از فراخواندن قوم خود به پرستش خداى يگانه خوددارى كرد و به ساختن كشتى پرداخت و سرگرم آماده كردن لوازمى شد مانند چوب و آهن و قير و چيزهاى ديگرى شد كه به كار كشتى سازى مىخورد .
در مدتى كه مشغول اين كار بود قوم او بر او مىگذشتند و او را مسخره مىكردند .
نوح مىگفت :
«
إِنْ تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ ، فَسَوْفَ
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره نوح - آيه 26
[ ( 2 ) ] - سوره هود - آيه 37
[ ( 3 ) ] - از ترجمه قرآن مجيد به خامه مهدى الهى قمشهاى .