دربارهء اين كه هر روزى چه آفريده شده نيز اختلاف كردهاند .
عبد اللّه بن سلام گفته است : خداى بزرگ ، كار آفرينش را در روز يكشنبه آغاز كرد . هفت طبقهء زمين را در روزهاى يكشنبه و دوشنبه آفريد ، خوراكىها و كوههاى سخت بنياد را در روزهاى سه شنبه و چهار شنبه خلق كرد و آسمانها را در روزهاى پنجشنبه و جمعه آفريد . آنگاه در آخرين ساعت روز آدينه كه آفرينش همهء آنها را به پايان رساند ، حضرت آدم عليه السلام را آفريد و درين ساعت است كه « ساعت » پايه مىگيرد .
همانند چنين سخنى را ابن مسعود و ابن عباس از روايت ابو صالح گفتهاند . چيزى كه هست از آفرينش آدم و ساعت ياد نكردهاند .
ابن عباس ، از روايت على بن ابو طلحه گويد : خداوند بزرگ زمين را با توشههاى آن آفريد بىاين كه آن را بگسترد و فراخ گرداند . آنگاه بر آسمان قرار يافت و آن را به هفت آسمان تقسيم كرد . پس از اين كار ، زمين را گسترش داد .
از اين رو آفريدگار بزرگ فرمود : «
وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها
» [ ( 1 ) ] ( و زمين را پس از آن گسترانيد . ) اين سخن به نظر من درست است .
همچنين ابن عباس از روايت عكرمه گويد : « خداى بزرگ دو هزار سال پيش از آن كه جهان را بيافريند به روى آب خانه نهاد كه بر چهار پايه قرار داشت . بعد زمين از زير آن خانه ، گسترده شد . »
هامش
[ ( 1 ) ] - آيهء 30 از سورهء النازعات .