آن جا كه فرموده است : «
ن وَ الْقَلَمِ
» [ ( 1 ) ] و اين ماهى در آب است و آب بر پشت سنگ سختى است . آن سنگ بر پشت فرشتهاى و فرشته بر روى صخرهاى است و اين صخره بر روى باد است ، و همان صخرهاى است كه لقمان گفته نه در آسمان است و نه در زمين .
بدين گونه ماهى جنبيد و زمين بيتاب شد و لرزيد .
خداوند كوهها را بر آن لنگر ساخت تا قرار يافت . ازين روست كه كوهها بر زمين مىبالند . اين گفتهء خداى بزرگ است كه فرمود :
«
وَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ :
» [ ( 2 ) ] .
هامش
[ ( 1 - ) ] . . . اين سوره هزار و دويست و پنجاه و شش حرف و سيصد كلمت است و پنجاه و دو آيت ، جمله به مكه فرود آمد به قبول بيشتر مفسران . . .
قراء خلاف كردند در « نون » ، بعضى اظهار كردند و بعضى اخفا . . . .
مفسران در معنى او خلاف كردند : مجاهد و مقاتل و . . . گفتند كه آن ماهى است كه زمين بر پشت او نهاده است . اول چيزى كه خداى تعالى بيافريد ، قلم بود ، بر لوح برفت با آنچه خواست بودن .
آنگه بخارى از آب برآورد و از آن بخار آسمان بيافريد . آنگه نون بيافريد ، آن ماهى كه زمين به پشت او نهاده است ، و زمين بر پشت او بنهاد .
نون بجنبيد و زمين را بجنبانيد - تفسير ابو الفتوح رازى ( خلاصه از لغتنامهء دهخدا )
[ ( 2 - ) ] آيهء 31 از سورهء انبيا :
«ماوَ جَعَلْنا فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ» .
( و در روى زمين كوههاى استوار قرار داديم تا خلق را از اضطراب حفظ كند و نيز راهها در كوه و جادهها در زمين براى هدايت مردم مقرر فرموديم ) .
قرآن مجيد با ترجمه مهدى الهى قمشهاى