بصائر : ابو اسماعيل از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند كه فرمود : هيچ امامى از دنيا نميرود مگر اينكه به كسى كه بعد از اوست داده مىشود همان مقدارى كه به او داده شد باضافه پنج جزء .
سه روايت به همين عبارت نقل مىشود ممكن است آن پنج جزء عبارت باشد از آنچه در سوره لقمان است كه عبارت علم بروز قيامت و نزول باران و آنچه در ارحام است و آنچه فردا انجام ميدهد و در كدام سرزمين ميميرد خداوند علم آنها را بطور كلى در اختيار كسى قرار نداده و در آن بداء است در هر موردى آنچه حتمى است بهر كس كه مىخواهد افاضه مىنمايد و همين يكى از معانى ( آنچه در شبانه روز بوجود مىآيد ) هست چنانچه دانستن اينها علومى است كه امكان دارد بعد اضافه داشته باشد نسبت به امام قبل در موقع امامت خود گر چه ممكن است افاضه بروح مقدس آن امام نشود در موقعى كه به امام زنده افاضه مىشود .
ممكن است اشاره بمراتب ترقى در معارف ربانى باشد كه بازگشت آن بسه قسم است كه تقسيم مىشود به پنج قسم زيرا آنها صفات ثبوتى است كه برگشت بسه صفت دارد علم ، قدرت ، اراده يا حيات بجاى اراده و صفات سلبيه كه بر مىگردد بوجوب وجود و صفات فعل مانند خالق بودن و رازق بودن و اين نيز يكى از چيزهائى است كه در شب و روز بوجود مىآيد چنانچه دانستى .
خدا ميداند و ائمه عليهم السّلام .
بصائر : عمر بن يزيد گفت : به حضرت رضا عليه السّلام گفتم من از پدرت سؤالى كردم مايلم همان را از شما بپرسم فرمود از چه ميپرسى ؟ عرضكردم آيا نزد شما علم پيامبر هست و كتابهاى او و علم اوصياء و كتابهايشان فرمود آرى و از آن بيشتر هر چه مايلى بپرس .
بصائر : ابو عبيده حذاء گفت : در زمان حضرت باقر وقتى آن جناب از دنيا رفت ما سرگردان بوديم مانند گوسفندان بىچوپان . سالم بن ابى حفصه
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 124
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٢٤