كالفضل و يونس و جعفر و سماعة » . « 1 » و علم به مضمون اين روايت بسيار قوى است . . . چرا كه عمرو بن اذينه از ضابطترين مردم [ روات ] است [ و ] بر كسى كهاز تتبع و تحقيق پيرامون عباراتش حال او را مىشناسد و او كتابى در فرائض ( ارث ) داشته استو آنچه در كتابش آمده از بسيارى از جماعت اصحاب صادقين نقل شده ، وى از كسانى نبوده كه به شنيدن از يك نفر اكتفا مىكردند و احتمال اينكه اين حكم [ عدم حرمان زوجه ذات ولد ] استنباط از فتواى ابن اذينه باشد بسيار بعيد است . . . و ابن اذينه از كسانى - همچون فضل و يونس و جعفر و سماعه - نبوده كه از آنها قول اجتهادى نقل شده باشد .
سومين قرينهى محقق شعرانى ( رحمه الله ) ، مؤيّد خبريت مقطوعه ابن اذينه
ايشان مىفرمايد :
آنچه در جوامع عظام روايى ، نقل شده ، حديث و روايت است ؛ بنابراين نمىتوان پذيرفتكه مقطوعهى ابن اذينه در جوامع عظام روايى يعنى « الاستبصار » ، « التهذيب » « من لا يحضره الفقيه » نقل شده باشد ، در حالى كه حديث و روايت ، نباشد ؟
اصل عبارت ايشان چنين است :
« و لابد ان يكون علماؤنا عارفين بقرائن فى كتابه تدل على كونه منقولا عن الامام ( ع ) » « 2 » و بايد بپذيريم كه علماء ما ( صاحبان جوامع ثلاث ) به قرائنى در كتاب ابن اذينه رسيدهاند كه اين روايت از امام نقل شده است .
مناقشه نسبت به قرائن منقوله و رد روايت بودن مقطوعهى ابن اذينه
الف : بررسى و مناقشه در قرائن مذكور در كلام مرحوم حسينى عاملى ( رحمه الله )
مناقشه بر قرينهى اول محقق عاملى ( رحمه الله )
پس از جستجودر تمام رواياتى كه جناب « محمد بن ابى عمير » از « عمر ابن
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : تصحيح و تعليق الوافى للفيض الكاشانى ( رحمه الله ) ، شعرانى ( رحمه الله ) ج 13 ، ص 787
( 2 ) . ر . ك . به : همان ج 13 ، ص 787 .