ج . لغات روايت
- عَقار : به معناى « ارض » ، « ضياع » و « نخل » آمده است .
جوهرى در كتاب « الصحاح فى اللغة » مىنويسد :
« والعَقارُ بالفتح : الارض والضِياع والنخل ومنه قولهم : ماله دارٌ ولا عقار . ويقال أيضاً : فى البيت عَقارٌ حسنٌ ، أيمتاعٌ » « 1 »
عقار به فتح : به معناى زمين ، مزارع و نخل آمده و هنگامى كه مىگويند : نه خانهاى دارد و نه عقارى ، مراد همين است و همينطور گفته شده در خانه عقارى نيكوست يعنى متاعش نيكوست .
ابن منظور در كتاب « لسان العرب » مىنويسد :
« والعَقْرُ والعَقارُ المنزل والضَّيْعةُ . . . وخص بعضهم بالعَقار النخلَ . . . وفى الحديث « مَن باع داراً أَوعَقاراً » قال العَقارُ بالفتح الضَّيْعة والنخل والارض و نحو ذلك . . . وقالت أُمسلمة لعائشة عند خروجها إِلى البصرة « سَكَّنَ الله عُقَيْراكِ فلا تُصْحِريها » أَى أَسكَنَكِ الله بَيْتَك وعقَارَك وسَتَرَكِ فيه فلا تُبْرِزيه . . . وعَقَار البيت متاعُه ونَضَدُها لذى لايُبْتَذلُ إِلَّافى الاعْيادِ . . . » « 2 »
« عقر و عقار به معناى منزل و مزرعه آمده است . . . « بعضى گفتهاند كلمه عقار به معناى نخل است و اختصاص به آن دارد » . . . در حديث آمده كسى كه بفروشد خانهاى يا زمينى را گويند عقار به فتح عين همان زمين كشاورزى و نخل و زمين و امثال ذلك است . . . « [ در حديثى آمده است كه ] ام سلمة زمانى كه عايشه با خوارج عليه امام
على ( ع ) به سمت بصره حركت كرد به او گفت : خداوند تو را در زمين و خانهات محفوظ نگاه داشت اين [ حفاظت ] را باز و آشكار نكن » . . . [ كلمهى ] عقار وقتى به بيت اضافه مىشود به معناى متاع خانه مىشود و وسائل و متاع خانهاى كه جمع شده و پخش نمىشود مگر در اعياد .
هامش
( 1 ) . ر . ك . به : الصحاح فى اللغة ، جوهرى ، ج 1 ص 485
( 2 ) . ر . ك . به : لسان العرب ، ابن منظور ، جلد 4 ص 591 ذيل ماده عقر .