و مايه دورى از خدا و خلود در آتش دوزخ است .
و غالبا جمعآورى كميت زيادى از اين مال جز با آلودگيهاى فراوان ممكن نمىشود .
لذا در حديثى از امام على بن موسى الرضا ع مىخوانيم : كه فرمود :
لا يجتمع المال الا به خمس خصال : بخل شديد ، و امل طويل ، و حرص غالب ، و قطيعة رحم ، و ايثار الدنيا على الآخرة :
« مال جز با پنج خصلت در يك جا جمع نمىشود : بخل شديد ، آرزوهاى دور و دراز ، حرص غالب ، قطع رحم ، و مقدم داشتن دنيا بر آخرت » ( 1 ) .
زيرا كسانى كه سخاوتمندند و گرفتار آرزوهاى دور و دراز نيستند مراقب حلال و حرامند ، به ارحام خود كمك مىكنند ، و غالبا اموال نزد آنها جمع نمىشود ، هر چند درآمدشان زياد باشد .
در آيه بعد مىافزايد : « اين انسان زراندوز و مالپرست گمان مىكند اموالش سبب جاودانگى او است » ( * ( يَحْسَبُ أَنَّ مالَه أَخْلَدَه ) * ) ( 2 ) .
جالب اينكه « اخلد » در اينجا به صورت « فعل ماضى » آمده ، يعنى او گمان مىكند اموالش او را به صورت يك موجود جاودانه در آورده است ، نه مرگ مىتواند به سراغ او آيد ، نه بيماريها و حوادث جهان مشكلى براى او ايجاد مىكند ، چرا كه مشكلگشا در نظرش تنها مال و ثروت است و اين مشكلگشا
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 668 حديث 7
( 2 ) « ماله » ممكن است اضافه « مال » به ضمير غالب باشد ، يا تركيب از « ما » موصوله و صله آن ، جمله « اخلده » كه فعل ماضى است معنى مضارع دارد و يا به معنى موجبات خلود است .