راه مردم شامل مىشود ، تا نجات ميليونها ميليون انسان از گمراهى و ضلالت و نشر آئين حق و عدالت در تمام جهان .
و اگر در حديثى از امام صادق ع « اعمال صالح » به « مواسات و مساوات با برادران دينى » تفسير شده از قبيل بيان مصداق روشن است .
ممكن است گاهى اوقات اعمال صالح از بعضى از انسانهاى غير مؤمن سر زند ولى مسلما ريشه دار و پايدار و گسترده نيست ، چرا كه از انگيزههاى عميق الهى سرچشمه نمىگيرد ، و از جامعيت برخوردار نيست .
قرآن در اينجا « صالحات » را مخصوصا به صورت « جمع » آورده ، جمعى كه « با الف و لام » همراه است ، و معنى عموم دارد . و بيانگر اين حقيقت است كه راه جلوگيرى از آن خسران طبيعى و قهرى بعد از ايمان ، انجام همه اعمال صالح است ، نه تنها قناعت به يك يا چند عمل صالح ، و به راستى اگر ايمان عميقا در جان انسان جاى گيرد ، چنين آثارى را از خود ظاهر مىسازد .
ايمان تنها يك انديشه و اعتقاد در زواياى روح و فاقد هر گونه تاثير نيست ، ايمان تمام وجود انسان را به رنگ خود درمىآورد .
ايمان همانند چراغ پر نورى است كه درون اطاقى روشن شود نه تنها فضاى اطاق را نورانى مىكند ، بلكه شعاع آن از تمام دريچههاى اطاق به بيرون مىافتد ، و هر كس از خارج بگذرد به خوبى مىفهمد آنجا چراغ پر نورى روشن است .
همين گونه وقتى چراغ ايمان در سراى در قلب انسان روشن شود نور آن از « زبان » و « چشم » و « گوش » و « دست و پاى انسان » منعكس مىشود ، حركات هر كدام از آنها نشان مىدهد نورى در قلب است كه اشعه اش بيرون تافته .
به همين دليل در آيات قرآن غالبا « عمل صالح » همراه « ايمان » به عنوان
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 300
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠٠