« لازم و ملزوم » يكديگر آمده است ، در آيه 97 سوره نحل مىخوانيم : مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّه حياة طيبة : « هر فردى از مرد يا زن عمل صالحى انجام دهد در حالى كه ايمان دارد ما او را با حيات پاكيزه اى زنده مىكنيم » و در آيه 100 سوره مؤمنون مىخوانيم : تاسف بدكاران بعد از جدايى از اين عالم در اين است كه چرا عمل صالحى انجام ندادهاند ، و لذا با اصرار زياد تقاضاى بازگشت براى انجام عمل صالح مىكنند : رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ .
و در آيه 51 سوره مؤمنون آمده است كه خداوند به رسولانش دستور مىدهد « از طيبات تناول كنيد و عمل صالح بجا آوريد » « يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَاعْمَلُوا صالِحاً » .
و از آنجا كه ايمان و اعمال صالح هرگز تداوم نمىيابد مگر اينكه حركتى در اجتماع براى دعوت به سوى حق و شناخت و معرفت آن از يك سو ، و دعوت به استقامت و صبر در طريق انجام اين دعوت از سوى ديگر صورت پذيرد ، به دنبال اين دو اصل ، به دو اصل ديگر اشاره مىفرمايد كه در حقيقت ضامن اجراى دو اصل اساسى « ايمان » و « عمل صالح » است .
در اصل سوم به مساله « تواصى به حق » يعنى دعوت همگانى و عمومى به سوى حق اشاره مىكند ، تا همگان حق را از باطل به خوبى بشناسند و هرگز آن را فراموش نكنند در مسير زندگى از آن منحرف نگردند .
« تواصوا » از ماده « تواصى » همانگونه كه راغب در مفردات آورده به معنى آن است كه بعضى بعض ديگر را سفارش كنند و « حق » به معنى « واقعيت » يا « مطابقت با واقعيت » است ، در كتاب « وجوه قرآن » دوازده معنى و مورد استعمال براى اين كلمه در قرآن مجيد ذكر شده است ، مانند خدا ، قرآن اسلام ، توحيد ، عدل ، صدق ، آشكار بودن ،
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 301
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠١