مىفرمايد « مگر كسانى كه ايمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند ، و يكديگر را به طرفدارى و انجام حق سفارش كردند ، و يكديگر را به صبر و استقامت توصيه نمودند » ( * ( إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَتَواصَوْا بِالْحَقِّ وَتَواصَوْا بِالصَّبْرِ ) * ) .
و به تعبير ديگر چيزى كه مىتواند جلو اين زيان بزرگ را بگيرد و آن را به منفعت و سودى عظيم مبدل كند آن است كه در برابر از دست دادن اين سرمايه ، سرمايه اى گرانبهاتر و ارزشمندتر به دست آورد كه نه تنها جاى خالى آن سرمايه پر شود ، بلكه دهها و صدها و هزاران بار از آن بيشتر و بهتر باشد .
هر نفسى كه انسان مىزند يك گام به مرگ نزديكتر مىشود چنان كه امير مؤمنان على ع در آن عبارت نورانيش فرمود : نفس المرء خطاه الى أجله « نفسهاى انسان گامهاى او به سوى مرگ است » ( 1 ) .
بنا بر اين ، هر ضربانى كه قلب انسان مىزند او را يك قدم به پايان عمر نزديكتر مىسازد ، و به اين ترتيب بايد در برابر اين زيان قطعى كارى كرد كه جاى خالى پر شود .
گروهى سرمايههاى نفيس عمر و زندگى را از دست مىدهند و در برابر آن مالى مختصر يا بسيار ، خانه اى محقر يا كاخى زيبا ، فراهم مىسازند .
گروهى تمام اين سرمايه را براى رسيدن به مقامى از دست مىدهند .
و گروه هايى آن را در مسير عيش و نوش و لذات زودگذر مادى .
مسلما هيچيك از اينها نمىتواند بهاى آن سرمايه عظيم باشد ، بهاى آن فقط و فقط رضاى خدا و مقام قرب او است .
يا همان گونه كه امير مؤمنان على ع فرموده
انه ليس لانفسكم ثمن الا الجنة فلا تبيعوها الا بها :
« براى وجود شما بها و قيمتى جز بهشت نيست ، مبادا
هامش
( 1 ) « نهج البلاغه » كلمات قصار جمله 74 .