« ما هم ماموران دوزخ را صدا مىزنيم » ( * ( سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ ) * ) .
تا معلوم شود كه اين غافل بى خبر كارى از او ساخته نيست ، و در چنگال ماموران عذاب همچون پر كاهى در وسط يك طوفان سهمگين است ! « نادى » از ماده « ندا » ( صدا زدن ) به معنى مجلس عمومى است ، و گاه به مركز تفريح نيز نادى گفته مىشود ، چون در آنجا افراد يكديگر را صدا مىزنند و ندا مىكنند .
بعضى گفتهاند : از « ندا » به معنى بخشش گرفته شده ، چون در آنجا از يكديگر پذيرايى مىكنند .
« دار الندوة » كه به مجلس مشورتى معروف قريش گفته مىشد نيز از همين معنى گرفته شده .
ولى در اينجا منظور از « نادى » جماعتى است كه در آن مجلس جمع مىشوند ، يا به تعبير ديگر قوم و عشيره و دوستانى است كه امثال ابو جهل در كارهاى خود بر نيروى آنها تكيه مىكردند .
« زبانية » جمع « زبنيه » ( به كسر زا ) در اصل به معنى مامورين انتظامى ، از ماده « زبن » ( بر وزن متن ) به معنى دفع كردن و صدمه زدن و دور ساختن است ، و در اينجا به معنى فرشتگان عذاب و ماموران دوزخ است .
در آخرين آيه اين سوره كه آيه سجده است مىفرمايد : « چنان نيست كه او مىپندارد و اصرار بر ترك سجده تو دارد » ( كلا ) .
« هرگز او را اطاعت مكن و به درگاه پروردگارت سجده كن و به او تقرب جوى » ( * ( لا تُطِعْه وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٧٣