افراد كم ظرفيت است كه وقتى به نعمت و مال و مقامى مىرسند ، چنان مست مىشوند و احساس بى نيازى مىكنند كه خدا را هم به دست فراموشى مىسپارند .
در حالى كه مىدانيم از نسيمى دفتر ايام بر هم مىخورد و تمام اموال انسان در كمتر از يك ساعت ممكن است نابود شود ، يا سيل و زلزله و صاعقه اى همه را بر باد دهد ، و سلامت او نيز با گلوگير شدن يك جرعه آب چنان به خطر بيفتد كه مرگ را با چشم خود ببيند .
اين چه غفلتى است كه دامن گروهى را مىگيرد و خود را بى نياز مىپندارند ، و بر مركب سركش غرور سوار شده صحنه اجتماع را جولانگاه خود قرار مىدهند .
پناه بر خدا از اين جهل و نادانى ! و از اين بيخبرى و خيره سرى ! براى از ميان رفتن چنين حالتى كافى است كه انسان كمى به ضعف بى حساب خود ، و قدرت عظيم پروردگار ، بينديشد ، و كمى تاريخ گذشتگان را و رق بزند و سرگذشت اقوامى را كه از او قوىتر و نيرومندتر بودند ببيند ، تا از مركب غرور پياده شود .
خداوندا ! ما را از كبر و غرور كه عامل اصلى دورى از تو است حفظ كن .
پروردگارا ! لحظه اى در دنيا و آخرت ما را به خودمان وامگذار .
بارالها ! به ما چنان قدرتى مرحمت كن كه بينى اين مستكبران مغرور كه سد راه تواند بر خاك بماليم و نقشه هايشان نقش بر آب كنيم .
آمين يا رب العالمين پايان سوره « علق »
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 175
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٧٥