بخش سى و چهارم ائمه عليهم السلام اهل رضوان و درجات عالى هستند و دشمنانشان مستوجب سخط و عقوباتند
مناقب : عمار ساباطى گفت از حضرت صادق عليه السّلام تفسير اين آيه را پرسيدم :
أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ، هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ
.
فرمود كسانى كه پيرو خشنودى خدا بودند ائمه عليهم السّلام هستند آنها به خدا قسم عمار ! درجات براى مؤمنينند به مقدار ولايت و معرفت ايشان نسبت بما پاداش آنها چندين برابر مىشود و خدا درجات آنها را هر چه عالىتر مىنمايد .
از كافى نيز همين روايت نقل شده .
كنز : جابر بن يزيد گفت : از حضرت باقر عليه السّلام معنى اين آيه را پرسيدم :
ذلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا ما أَسْخَطَ اللَّهَ وَ كَرِهُوا رِضْوانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمالَهُمْ
اين به آن واسطه بود كه پيرو خشم خدا شدند و دوست نداشتند خشنودى خدا را اعمال آنها به همين جهت از ميان رفت .
فرمود دوست نداشتند علي را كه پيرو رضاي خدا و پيامبر بود و خدا ولايت