گرفتن از امام و ترك اعتقاد بمقام امام وقتى اعتراف بمقام امام پيدا كردند گناه از آنها برداشته مىشود آنگاه خداوند در آيه شروع بتوصيف شيعيان و مقام آنها مينمايد :
فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
.
يعنى كسانى كه از اطاعت جبت و طاغوت و پرستش آنها پرهيز مىكنند ، جبت و طاغوت فلان و فلان و فلان است و عبادت عبارت است از اطاعت آنها . سپس اين آيه را قرائت نمود :
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ
متوجه خدا باشيد و پيروى از پيشوايان كنيد .
بعد خداوند پاداش و جزاى ايشان را بيان مىكند :
لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
يعنى امام آنها را بشارت ميدهد بقيام قائم و ظهور آن جناب و كشتن دشمنان و نجات در آخرت و رسيدن به خدمت حضرت محمّد و ائمه عليهم السّلام در حوض كوثر .
توضيح : آيات
فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ
در سوره اعراف است و آيات
أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ
در سوره زمر است و آيه :
الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
در سوره يونس است .
امام عليه السّلام ميفرمايد مؤمنين كه در آيات قبل خداوند اشاره نموده و تفسير به شيعيان فرمود همانها هستند كه در اين آيات نيز مشخصات و پاداش آنها ذكر شده .
كافى : سلام گفت از حضرت باقر عليه السّلام اين آيه را پرسيدم :
الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً
كسانى كه بر روى زمين به آرامى راه ميروند ، فرمود آنها اوصياء و ائمه هستند كه از ترس دشمن خود چنين حركت ميكنند .
كافى : عمار اسدى از حضرت صادق عليه السّلام در باره آيه :
إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ
پذيرفته درگاه خدا مىشود سخنان پسنديده ( كلمه