گرفتن از امام و ترك اعتقاد بمقام امام وقتى اعتراف بمقام امام پيدا كردند گناه از آنها برداشته مىشود آنگاه خداوند در آيه شروع بتوصيف شيعيان و مقام آنها مينمايد : فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . يعنى كسانى كه از اطاعت جبت و طاغوت و پرستش آنها پرهيز مىكنند ، جبت و طاغوت فلان و فلان و فلان است و عبادت عبارت است از اطاعت آنها . سپس اين آيه را قرائت نمود : وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ متوجه خدا باشيد و پيروى از پيشوايان كنيد . بعد خداوند پاداش و جزاى ايشان را بيان مىكند : لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ يعنى امام آنها را بشارت ميدهد بقيام قائم و ظهور آن جناب و كشتن دشمنان و نجات در آخرت و رسيدن به خدمت حضرت محمّد و ائمه عليهم السّلام در حوض كوثر . توضيح : آيات فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ در سوره اعراف است و آيات أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ وَ أَسْلِمُوا لَهُ در سوره زمر است و آيه : الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ در سوره يونس است . امام عليه السّلام ميفرمايد مؤمنين كه در آيات قبل خداوند اشاره نموده و تفسير به شيعيان فرمود همانها هستند كه در اين آيات نيز مشخصات و پاداش آنها ذكر شده . كافى : سلام گفت از حضرت باقر عليه السّلام اين آيه را پرسيدم : الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً كسانى كه بر روى زمين به آرامى راه ميروند ، فرمود آنها اوصياء و ائمه هستند كه از ترس دشمن خود چنين حركت ميكنند . كافى : عمار اسدى از حضرت صادق عليه السّلام در باره آيه : إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ پذيرفته درگاه خدا مىشود سخنان پسنديده ( كلمه
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ٢ — صفحة 295
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٩٥