يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
كه فرمود منظور حسين بن علي عليه السّلام است .
كنز : يونس بن يعقوب از حضرت صادق نقل كرد شفع پيامبر اكرم و علي است و وتر خداى يكتاى بيهمتا است .
كافى : زرارة از حضرت باقر در باره آيه :
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ
نقل كرد كه فرمود : زراره ! مگر اين امت پس از پيامبر اكرم مطابق كردار امتهاى گذشته عمل نكردند در مورد خلافت فلان و فلان و فلان .
توضيح : يعنى گمراهى آنها پس از پيامبر اكرم مانند كارهائى بود كه امت گذشته كردند از قبيل رها كردن جانشين پيغمبر خود و پيروى از گوساله و سامى و نظاير آن .
چنانچه علي بن ابراهيم در تفسير همين آيه مينويسد :
طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ
يعنى حالى بعد از حال ديگر مىفرمايد رفتار پيشينيان را بطورى از پيش مىگيريد شما امت اسلام بىآنكه كمترين اختلافى با آنها داشته باشيد قدم جاى قدم ايشان و كاملا در راه هدف آنها بدون تفاوتى حتى در يك وجب يا نيم متر بطورى كه اگر يكى از پيشينيان داخل سوراخ سوسمارى شده باشد شما هم داخل مىشويد عرضكردند يا رسول اللَّه منظور شما يهود و نصارى است فرمود پس چه كس را ميگويم دستاويز و پايههاى اسلام را ميشكنيد و از بين مىبريد يكى پس از ديگرى اول چيزى كه از بين مىبريد امانت دارى و آخرين چيزها نماز است .
كافى : جابر از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه :
وَ لَقَدْ عَهِدْنا إِلى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَ لَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً
فرمود يعنى در باره محمّد و جانشينان بعد از او از آدم پيمان گرفتيم فراموش كرد ترك آن نمود و عزم عقيدهاى در اينكه آنها داراى اين مقامند نداشت .
پيامبران اولو العزم را به اين لقب اختصاص دادهاند زيرا خداوند با آنها عهد بست راجع به حضرت محمّد و ائمه عليهم السّلام و حضرت مهدى عليه السّلام و روش آنها ، اين پيمبران پذيرفتند و معتقد شدند كه آنها همين طورند و اقرار نمودند بمقامشان .