تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 287

مساهمون:

ص٢٨٧
پروردگار جهانيان دستور داده شده اگر محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم بر ما دروغ ببندد دست راست او را ميگيريم و رگ گردنش را قطع ميكنيم . باز سخن را بولايت برمىگرداند :
إِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِلْمُتَّقِينَ وَ إِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنْكُمْ مُكَذِّبِينَ وَ إِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكافِرِينَ وَ إِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ
. ولايت علي سبب راهنمائى معتقدين بولايت است ما ميدانيم بعضى از شما نخواهيد پذيرفت علي عليه السّلام حسرت و اندوهى است براى كافرين ، ولايت او يك حقيقت واقعى است خداى بزرگ را تسبيح كن اى محمّد يعنى پروردگارت را سپاسگزارى كن كه به تو اين نعمت را عنايت كرده . گفتم :
لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى آمَنَّا بِهِ
فرمود : هدايت در آيه ولايت است يعنى ايمان آورديم بمولايمان هر كس ايمان بمولاى خود آورد از نقصان و طغيان بيم نخواهد داشت . گفتم اين طور نازل شده فرمود : نه اين تأويل آيه است . عرضكردم :
إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً
فرمود پيامبر اكرم مردم را دعوت بولايت علي عليه السّلام كرد قريش اجتماع نموده گفتند يا محمّد ما را از اين تكليف معذور دار فرمود اين بستگى بدستور خدا دارد از طرف من نيست به پيامبر تهمت زدند و خارج شدند . خداوند اين آيه را نازل كرد :
قُلْ إِنِّي لا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً ، إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ
. بگو اختيار سود و زيان شما بدست من نيست در صورتى كه مخالفت دستور خدا را نمايم كسى نميتواند مرا از دست خدا رهائى دهد و جز او پناهى ندارم و جز تبليغ فرمان او در مورد علي راهى ندارم عرضكردم آيه همين طور نازل شده است . فرمود : آرى . بعد فرمود از جهت تأكيد و اثبات مطلب ميفرمايد :
وَ مَنْ