و كيفر ايشان در اين آيه توضيح داده شده
إِنَّا جَعَلْنا فِي أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ
سپس فرمود در دنيا چنين گرفتار ميشوند كه اين آيه ميفرمايد
وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ
آنها را در پردهاى از جهل و نادانى از پيش و پس قرار ميدهيم و چشمهايشان را از ديدن حق كور ميكنيم تا ديگر حقيقت را نيابند اين مربوط به دنيا است اما در آخرت در جهنم چنان گردنهايشان بزنجير كشيده مىشود كه نميتوانند سر بجنبانند چون منكر ولايت شدهاند .
سپس ميفرمايد :
وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
اى محمّد ! ديگر چه آنها را بترسانى و چه نترساني ايمان بولايت علي و ائمه نخواهند آورد آنگاه ميفرمايد :
إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ
تو انذار ميكنى كسى را كه پيروى از علي ( و ائمه ) نموده
وَ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ
و از خدا در پنهانى ترسناك بوده او را اى محمّد ! بشارت ده بآمرزش و پاداشى نيكو .
كافى : محمّد بن فضيل از حضرت موسى بن جعفر نقل مىكند كه اين آيه را از ايشان پرسيدم :
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ
فرمود يعنى ميخواهند نور ولايت امير المؤمنين عليه السّلام را با زبانهاى خود خاموش كنند .
گفتم معنى :
وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ
فرمود يعنى خداوند امامت را تكميل مىكند بوجود حضرت مهدى منظور از نور امامت است بدليل اين آيه :
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا
كسانى كه ايمان به خدا و پيامبرش آوردهاند و نورى كم فرستادهايم يعنى امامت .
گفتم :
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ
فرمود يعنى اوست كه امر كرده پيامبرش را بولايت وصيش ولايت همان دين حق است گفتم :
لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ
تا پيروز كند او را بر تمام دينها در هنگام قيام قائم .