باشد از خدا پيروى كرده و هر كه اعراض كند ما ترا نگهبان آنها قرار ندادهايم .
كسى كه معتقد باشد تمام اين واجبات شخص است و بفهمد منظور از اين حرف چيست راست گفته ، اما كسى كه اين سخن را ميگويد بدون پيروى از دستورات و چنگ باصل مىزند اما فروع را ترك مىكند اشتباه كرده و بهرهاى نمىبرد چنانچه تنها شهادت بلا إله الا اللَّه بدون شهادت برسالت محمّد مصطفى كافى نيست خداوند هر پيامبرى را مبعوث كرده مأمور به كار نيك و دادگرى و اخلاق پسنديده و اعمال نيكو و خوددارى از كار زشت پنهان و آشكارا فواحش پنهان ولايت پيشوايان ستمگر و فواحش آشكارا شاخههاى اين ولايت و پيروى است و هرگز پيامبرى را مبعوث نكرده كه داراى امر و نهى نباشد خداوند از بندگان عبادتها و فرائض را با حدودى كه دارد ميپذيرد به شرط شناخت كسى كه اينها را آورده و دعوت بسوى خدا مىكند اولين واجب شناختن اوست بعد پيروى از دستوراتش هر كه بشناسد اطاعت مىكند و هر كه اطاعت كرد حرام ظاهرى و باطنى را ميشناسد نمىتواند باطن را حرام بداند و ظاهر را حلال . ظاهر كه حرام شده بواسطه باطن بوده و باطن نيز با ظاهر هر دو حرام است نمىتواند اصل و شاخههايش با باطن حرام ، حرام باشد ولى ظاهرش حلال هرگز باطن را حرام نمىكند با اينكه ظاهر حلال باشد همين طور ممكن نيست نماز باطنى را بشناسد ولى نماز ظاهر را نشناسد و نه زكات و روزه و حج و عمره و مسجد الحرام و تمام دستورات و شعائر مذهبى و نه اينكه ترك معرفت باطن كند زيرا باطن همان ظاهر است صحيح نيست هيچ كدام ترك شود اگر باطن حرام و ناپاك باشد ظاهر نيز شبيه آن است .
هر كس خيال كند فقط معرفت و شناخت لازم است پس از عرفان احتياج به عمل ندارد دروغ گفته و مشرك است چنين شخصى نه عرفان دارد و نه اطاعت كرده گفتهاند : اعرف و اعمل ما شئت من الخير بشناس و عرفان داشته باش
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 249
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٩