تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥
بخشيدم او واقعا امير المؤمنين است و اين مقام را كسى قبل از او نداشته و بعد از او نخواهد داشت ، يا محمّد ! علي پرچم هدايت و پيشواى فرمانبرداران و روشنى بخش دل دوستان و او كلمه تقوى است كه بر متقين محبت او را واجب نموده‌ام هر كه او را دوست بدارد دوست داشته و هر كه او را دشمن بدارد مرا دشمن داشته اين بشارت را به او بده . پيامبر اكرم اين بشارت را به على عليه السّلام داد علي گفت من بنده خدا و در اختيار اويم اگر مرا كيفر كند از خطاى من است نه اينكه ستم به من روا داشته باشد و اگر وعده خود را انجام دهد او شايسته چنين كارى است نسبت به من . پيامبر اكرم گفت خدايا دل او را بزرگ دار و ايمان به خود را روشنى بخش دلش قرار ده فرمود اين خواسته ترا مستجاب كردم جز اينكه او را امتياز بخشيدم به گرفتاريهائى كه هيچ يك از اولياء خود را چنين امتيازى نداده‌ام عرضكردم خدايا برادر و مصاحب من است . فرمود در علم من چنين گذشته كه او گرفتار خواهد شد اگر علي نبود دوستان من و پيامبرم شناخته نمىشدند . تفسير قمى :
إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَتُ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ ، وَ لَوْ جاءَتْهُمْ كُلُّ آيَةٍ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
كسانى كه بر آنها ثابت شد كلمه خدا ايمان نمىآورند گرچه هر نوع معجزه‌اى براى آنها بياورى تا عذابى دردناك را ببينند فرمود يعنى كسانى كه ولايت امير المؤمنين بر آنها عرضه شود و ايمان به آن واجب گردد ايمان نمىآورند . توضيح : بنا بر تأويل امام عليه السّلام كلمه بولايت تفسير شده يعنى حجت بر آنها تمام شود . بعضى از مفسرين گفته‌اند يعنى خدا خبر داده كه آنها ايمان نمىآورند بعضى نيز مىگويند يعنى بر آنها خشم و غضب خدا لازم شده . مناقب : عمار بن يقظان اسدى از حضرت صادق عليه السّلام در باره آيه :
إِلَيْهِ
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 155 | العلامة المجلسي / موسى خسروى