بخش چهل و چهارم ائمه عليهم السّلام شجره طيبه هستند در قرآن و دشمنان آنها شجره خبيثه
آيات - سورهء ابراهيم :
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ . وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ
.
تفسير : مرحوم طبرسى در مجمع البيان مينويسد :
« كَلِمَةً طَيِّبَةً »
توحيد است ، بعضى گفته هر كلامى كه خدا به آن امر كرده آن را طيبه ناميده چون پاك و پر بركت است و براى صاحب آن موجب خيرات و بركات مىشود
كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ
يعنى درخت پربركت كه ريشههايش باعماق زمين رفته و شاخهها و ميوههايش به آسمان بر آمده منظور مبالغه در بلندى آن است كه اصل درخت و ريشه آن در زمين و شاخههاى آن به آسمان بالا رفته جز اينكه از ريشه ميتوان بشاخه رسيد . بعضى گفتهاند منظور درخت خرما است . بعضى گفتهاند درختى است در بهشت .
ابن عقده از حضرت باقر نقل كرده كه شجره پيامبر اكرم است و حديث