بخش چهل و دوم ائمه عليهم السّلام متوسمين هستند و تمام زندگى مردم را با ديدن آنها مىدانند
آيات : سوره حجر :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ، وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
.
تفسير : اين آيه بعد از قصه لوط واقع شده . مرحوم طبرسى نوشته است در داستان لوط و هلاك شدن قوم او نشانههائى است براى انديشمندان . بعضى گفتهاند براى هوشياران .
متوسم : كسى است كه با علامت و نشانه مطالبى را درك مىكند : « توسم فيه الخير » يعنى علامت خوبى و نيكى در او ديده شد .
مجاهد گفته است بخبر صحيح از پيامبر اكرم رسيده كه فرمود :
اتقوا فراسة المؤمن فإنه ينظر بنور اللَّه
از هوشيارى مؤمن بترسيد كه او با نور خدا ميبيند و فرموده است در ميان مردم گروهى هستند كه ديگران را با توسم و يك نگاه ميشناسند بعد همين آيه را قرائت نمود .
از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه فرمود ما متوسمين هستيم و راه در ميان ما قرار داده شده و سبيل در آيه راه بهشت است
وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
معنى آيه اينست كه شهر لوط راهى دارد كه مردم از آن راه در پى نيازهاى خود ميروند