خيرخواه شما باشد مگر امام كه به هر كدام جوابى داد آنها را مىشناخت .
فرمود سبحان اللَّه مگر اين آيه را نشنيدهاى :
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ
كه متوسمين ائمه هستند
وَ إِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ
كه از ائمه عليهم السّلام هرگز خارج نميشود .
فرمود آرى وقتى امام چشم بشخصى بياندازد او را ميشناسد كه داراى چه مذهب و عقيده است اگر صدايش را از پشت ديوار بشنود باز ميداند صاحب صدا چه مذهب دارد .
زيرا خداوند ميفرمايد :
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ
كه آنها علماء هستند امام صداى هر شخص و لهجه هر كه را بشنود مىفهمد او اهل نجات است يا هلاكت به همين جهت جواب هر كدام را مطابق راهى كه ميرود ميدهد .
بصائر : محمّد بن مقرن از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرد كه فرمود ما داراى چشمهائى هستيم كه شبيه چشم مردم نيست و نورى در چشم ما است كه شيطان نميتواند در آن رخنه كند .
تفسير عياشى : عبد الرحمن بن سالم در آيه :
لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ
فرمود آنها اوصياء از آل محمّدند .
عياشى : ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود در امام علاماتى است براى متوسمين و هوشياران و اوست راه استوار كه بنور خدا مىبيند و از جانب خدا سخن ميگويد مخفى نيست از او چيزى كه بخواهد .
اختصاص : عمرو بن شمر از جابر از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه روزى امير المؤمنين عليه السّلام در مسجد كوفه بود زنى وارد شد و از شوهر خود شكايت نمود .
علي عليه السّلام بنفع شوهر حكومت كرد .