اين تفاوت تعبير در آيات ديگر قرآن نيز ديده مىشود .
شرح بيشترى در اين زمينه ذيل آيه 5 سوره يونس آوردهايم ( جلد 8 صفحه 226 ) .
سپس بار ديگر به آفرينش انسان باز مىگردد ، و مىافزايد : « خداوند شما را همچون گياهى از زمين رويانيد » ! ( * ( وَاللَّه أَنْبَتَكُمْ مِنَ الأَرْضِ نَباتاً ) * ) ( 1 ) .
تعبير به « انبات » و رويانيدن ، در مورد انسان ، به خاطر آن است كه اولا آفرينش نخستين انسان از خاك است ، و ثانيا تمام مواد غذايى كه انسان مىخورد و به كمك آن رشد و نمو مىكند از زمين است ، يا مستقيما مانند سبزيها و دانههاى غذايى و ميوهها ، و يا به طور غير مستقيم مانند گوشت حيوانات ، و ثالثا شباهت زيادى در ميان انسان و گياه وجود دارد و بسيارى از قوانينى كه حاكم بر تغذيه و توليد مثل و نمو و رشد گياهان است بر انسان نيز حكمفرما است .
اين تعبير در مورد انسان بسيار پر معنى است و نشان مىدهد كه كار خداوند در مساله هدايت فقط كار يك معلم و استاد نيست ، بلكه همچون كار يك باغبان است كه بذرهاى گياهان را در محيط مساعد قرار مىدهد تا استعدادهاى نهفته آنها شكوفا گردد .
در مورد حضرت مريم نيز در آيه 37 آل عمران مىخوانيم : وَأَنْبَتَها نَباتاً حسنا « خداوند به طرز شايسته اى گياه وجود مريم را آفريد و پرورش داد » اينها همه اشاره به همان نكته لطيف است .
هامش
( 1 ) در اين آيه قاعدتا بايد « انباتا » گفته شود ، ولى آيه تقديرى دارد و آن چنين است « * ( أَنْبَتَكُمْ مِنَ الأَرْضِ ) * فنبتم نباتا » ( تفسير فخر رازى و ابو الفتوح رازى ) .