[ سوره المعارج ‹ 70 › : آيات 42 تا 44 ]
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ‹ 42 › يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الأَجْداثِ سِراعاً كَأَنَّهُمْ إِلى نُصُبٍ يُوفِضُونَ ‹ 43 › خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ ‹ 44 ›
ترجمه :
42 - آنها را به حال خود واگذار تا در باطل خود فرو روند ، و بازى كنند ، تا زمانى كه روز موعود خود را ملاقات نمايند .
43 - همان روز كه از قبرها به سرعت خارج مىشوند ، گويى به سوى بتهايشان مىدوند ! 44 - در حالى كه چشمهاى آنها از شدت وحشت به زير افتاده ، و پرده اى از ذلت و خوارى آنها را پوشانده است ( و به آنها گفته مىشود ) اين همان روزى است كه به شما وعده داده مىشد .
تفسير : گويى به سوى بتهايشان مىدوند !
در اين آيات كه آخرين آيات سوره معارج است به عنوان انذار و تهديد كافران سر سخت و استهزاء كننده و لجوج ، مىفرمايد : « آنها را به حال خود واگذار ، تا در مطالب باطل خود فرو روند ، و به بازى مشغول باشند ، تا زمانى كه روز موعود خود را ملاقات كنند » ( * ( فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا