آن در موارد مذموم بيشتر است ( همانگونه كه در آيه مورد بحث نيز چنين است ) .
مسلما در آن روز كارى از دستشان ساخته نيست ، چرا كه مىدانيم آن روز روزى است كه دست انسان از هر گونه اسباب و وسائل كوتاه مىگردد ، چنان كه در آيه 166 سوره بقره آمده است : « وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الأَسْبابُ » .
قابل توجه اينكه از يك سو مىفرمايد : آن روز ، « * ( يَوْمُ الْفَصْلِ ) * » يعنى روز جداييها است ، از سوى ديگر مىفرمايد آن روز « يَوْمَ الْجَمْعِ » يعنى روز اجتماع است كه هر كدام از اين دو در يك مقطع انجام مىشود ، نخست همه را در آن دادگاه بزرگ جمع مىكنند ، و سپس بر حسب عقائد و اعمالشان در صفوف مختلفى از هم جدا مىشوند ، حتى آنها كه رهسپار بهشت مىشوند صفوف گوناگون و درجات مختلفى دارند و راهيان دوزخ نيز صفوف متفاوت و دركاتى دارند .
آرى آن روز روز جدايى حق از باطل ، و ظالم از مظلوم است .
و باز همان جمله تهديد آميز و بيدار كننده را تكرار كرده ، مىفرمايد « واى در آن روز بر تكذيب كنندگان » ( * ( وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 423
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٢٣