اين كه گاهى در عبارات كافور را همرديف مشك و عنبر شمردهاند كه از بهترين بوهاى خوش است .
سپس به سرچشمه اى كه اين جام شراب طهور از آن پر مىشود اشاره كرده مىافزايد : « اين از چشمه خاصى است كه بندگان خدا از آن مىنوشند ، و آن را از هر جا بخواهند جارى مىسازند » ! ( * ( عَيْناً يَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّه يُفَجِّرُونَها تَفْجِيراً ) * ( 1 ) ( 2 ) ) .
آرى اين چشمه شراب طهور چنان در اختيار ابرار و عباد اللَّه است كه هر جا اراده كنند از همانجا سر بر مىآورد ، و جالب اينكه در حديثى از امام باقر ع نقل شده كه در توصيف آن فرمود : هى عين فى دار النبى ( ص ) تفجر الى دور الانبياء و المؤمنين : « اين چشمه اى است در خانه پيغمبر اسلام ص كه از آنجا به خانه ساير پيامبران و مؤمنان جارى مىشود » ( 3 ) .
آرى همانگونه كه در دنيا چشمههاى علم و رحمت از خانه پيامبر اكرم
هامش
( 1 ) در اينكه نصب « عينا » براى چيست ؟ احتمالات زيادى دادهاند ، شايد از همه مناسبتر اين است كه « عينا » « منصوب به نزع خافض است ، و در تقدير » من عين « بوده ، بعضى نيز گفتهاند » بدل « از » كافورا « و يا منصوب به اختصاص يا مدح است ، و يا مفعول فعل مقدرى است ، و در تقدير » يشربون عينا « مىباشد ، ولى همانگونه كه گفتيم معنى اول مناسبتر است .
( 2 ) « يشرب » هم به وسيله با متعدى مىشود و هم بدون آن و « با » در « بها » ممكن است به معنى « من » باشد .
( 3 ) تفسير « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 477 و « روح المعانى » جلد 29 صفحه 155 .