سپس به بيان حال مؤمنان نيكو كار ، و كافران بد كار ، در آن روز پرداخته ، چنين مىگويد : « صورتهايى در آن روز شاداب و خندان و نورانى و زيبا است » ( * ( وُجُوه يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ ) * ) .
« ناضرة » از ماده « نضرة » به معنى شادابى خاصى است كه بر اثر وفور نعمت و رفاه به انسان دست مىدهد كه توأم با سرور و زيبايى و نورانيت است ، يعنى رنگ رخساره آنها از وضع حالشان خبر مىدهد كه چگونه غرق نعمتهاى الهى شدهاند ، در حقيقت اين شبيه چيزى است كه در آيه 24 سوره مطففين آمده : تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ « در صورتهاى آنها ( بهشتيان ) شادابى نعمت را مشاهده مىكنى » .
اين از نظر پاداشهاى مادى ، و اما در مورد پاداشهاى روحانى آنها مىفرمايد : « آنها فقط به ذات پاك پروردگارشان مىنگرند ! ( * ( إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ ) * ) .
نگاهى با چشم دل و از طريق شهود باطن ، نگاهى كه آنها مجذوب آن ذات بىمثال ، و آن كمال و جمال مطلق مىكند ، و لذتى روحانى و توصيف ناپذير به آنها دست مىدهد كه يك لحظه آن از تمام دنيا و آنچه در دنيا است برتر و بالاتر است ! توجه داشته باشيد كه مقدم شدن « الى ربها » بر « ناظرة » افاده حصر
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 302
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠٢