ديگر اينكه « ما پيوسته با اهل باطل همنشين و همصدا مىشديم » ( * ( وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ ) * ) .
هر صدايى از هر گوشه اى بر ضد حق بلند مىشد ، و هر مجلسى براى ترويج باطل تشكيل مىگرديد و ما با خبر مىشديم ، با آنها همراهى مىكرديم و همرنگ جماعت مىشديم ، سخنان آنها را تصديق مىكرديم ، و بر تكذيب و انكار آنها صحه مىگذارديم ، و از استهزا و سخريه آنها نسبت به حق لذت مىبرديم .
« نخوض » از ماده « خوض » ( بر وزن حوض ) در اصل به معنى ورود و حركت در آب است ، و سپس به ورود و آلوده شدن به ساير امور نيز گفته شده ، ولى در قرآن مجيد غالبا در مورد ورود در مطالب باطل و بىاساس استعمال مىشود .
« خوض در باطل » معنى وسيع و گسترده اى دارد كه هم شامل ورود در مجالس كسانى مىشود كه آيات خدا را به باد استهزا مىگيرند ، تبليغات ضد اسلامى مىكنند ، يا ترويج بدعت مىنمايند ، و يا شوخيهاى ركيك دارند ، يا گناهانى را كه انجام دادهاند به عنوان افتخار يا تلذذ نقل مىكنند ، و همچنين شركت در مجالس غيبت و تهمت و لهو و لعب و مانند آنها ، ولى در آيه مورد بحث بيشتر نظر بر مجالسى است كه براى تضعيف دين خدا و استهزاى مقدسات ، و ترويج كفر و شرك و بىدينى تشكيل مىشود .
سپس مىافزايند « و اينكه ما همواره روز جزا را انكار مىكرديم » ( * ( وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 254
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٤