اين مطلب بر پيامبر گران آمد خداوند آيات آغاز اين سوره و آيات فوق را ( تا آيه 25 ) نازل فرمود ( و پيامبرش را دلدارى داد ) .
2 - بعضى نيز گفتهاند : هنگامى كه آيات سوره الم سجده ( سوره غافر ) نازل شد پيامبر ص در مسجد الحرام ( به نماز ) ايستاده بود و « وليد بن مغيره » نزديك حضرت بود و تلاوت او را مىشنيد ، هنگامى كه پيامبر ص متوجه اين معنى شد تلاوت اين آيات را تكرار كرد .
« وليد » به مجلس قومش - طائفه بنى مخزوم - آمد و گفت : به خدا سوگند كلامى الان از محمد ص شنيدم كه نه شبيه سخن انسانهاست ، و نه سخن جن ، و ان له لحلاوة و ان عليه لطلاوة و ان اعلاه لمثمر ، و ان اسفله لمغدق ، و انه ليعلو و ما يعلى ! : گفتار او شيرينى خاصى دارد ، و زيبايى و طراوت مخصوصى ، شاخه هايش پرميوه ، و ريشه هايش قوى و نيرومند ، سخنى است كه از هر سخن ديگر برتر مىرود و هيچ سخنى بر آن برترى نمىيابد « ! اين را گفت و به منزلش بازگشت قريش به يكديگر گفتند : به خدا سوگند او دلباخته آئين محمد شده ، و از آئين ما بيرون رفته ، و تمام قريش را منحرف خواهد كرد ، و آنها به وليد » ريحانة قريش « ( گل سرسبد قبيله قريش ) مىگفتند .
ابو جهل گفت من چاره اين كار را مىكنم ، حركت كرد و آمد و با چهره اى غمگين كنار وليد نشست .
« وليد » گفت : چرا غمگينى ، فرزند برادرم ؟ ! گفت : قريش بر تو با اين سن و سال عيب مىنهند ، و گمان مىكنند كه تو سخن محمد را زينت بخشيدى ، او همراه ابو جهل برخاست و به مجلس قوم در آمد ، و گفت : شما گمان مىكنيد محمد ديوانه است ؟ آيا هرگز آثار جنون بر او ديدهايد ؟ گفتند : نه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 221
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٢١