[ سوره المدثر ‹ 74 › : آيات 11 تا 17 ]
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيداً ‹ 11 › وَجَعَلْتُ لَه مالًا مَمْدُوداً ‹ 12 › وَبَنِينَ شُهُوداً ‹ 13 › وَمَهَّدْتُ لَه تَمْهِيداً ‹ 14 › ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ‹ 15 ›
كَلَّا إِنَّه كانَ لآياتِنا عَنِيداً ‹ 16 › سَأُرْهِقُه صَعُوداً ‹ 17 ›
ترجمه :
11 - مرا با كسى كه او را تنها آفريدم واگذار ! 12 - همان كس كه براى او مال گسترده اى قرار دادم .
13 - و فرزندانى كه همواره نزد او ( و در خدمت او ) هستند .
14 - و وسائل زندگى را از هر نظر براى وى فراهم ساختم .
15 - باز هم طمع دارد كه بر او بيفزايم ! 16 - هرگز چنين نخواهد شد ، چرا كه او نسبت به آيات ما دشمنى مىورزد .
17 - به زودى او را مجبور مىكنم كه از قله زندگى بالا رود ( سپس او را به زير مىافكنم ) .