هدف او ، هدايت شما و نظارت بر اعمال شما است ، همانگونه كه هدف موسى بن عمران ، هدايت فرعون و فرعونيان و نظارت بر اعمال آنها بود .
ولى فرعون به مخالفت با آن رسول ، برخاست ، ما هم او را به مجازات شديدى گرفتار ساختيم « ( * ( فَعَصى فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ فَأَخَذْناه أَخْذاً وَبِيلًا ) * ) .
نه لشكر عظيم او مانع از عذاب الهى شد ، و نه وسعت مملكت و قدرت حكومت و اموال و ثروتمندانشان جلو اين كار را گرفت و سرانجام همگى در امواج خروشان نيل كه به آن مباهات مىكردند غرق شدند ، شما كه در سطحى بسيار پائينتر از آنها قرار داريد و از نظر عده و عده به مراتب از فرعون و فرعونيان ضعيفتريد در باره خود چه مىانديشيد ؟ و چگونه به اين مختصر اموال و نفراتتان مغرور مىشويد ؟ ! « وبيل » از ماده « وبل » در اصل به معنى باران شديد و سنگين است ، و سپس به هر چيز شديد و سنگين اطلاق شده ، مخصوصا در مورد مجازات ، و در آيه مورد بحث نيز اشاره به شدت عذاب است كه گويى اشخاص را مانند يك باران شديد زير رگبار خود قرار مىدهد .
سپس روى سخن را به كفار زمان پيامبر اسلام كرده ، به آنها چنين هشدار مىدهد : « اگر شما كافر شويد چگونه خود را از عذاب شديد الهى بر كنار مىداريد در آن روز كودكان را پير مىكند » ! ( * ( فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِنْ كَفَرْتُمْ يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً ) * ) ( 1 ) و ( 2 ) .
هامش
( 1 ) « يوما » مفعول تتقون است و پرهيز از آن روز به معنى پرهيز از عذاب آن روز است ، بعضى احتمال دادهاند كه ظرف براى « تتقون » يا مفعول « كفرتم » بوده باشد كه هر دو بعيد به نظر مىرسد .
( 2 ) « شيب » ( بر وزن سيب ) جمع « اشيب » به معنى « پير » است ، و در اصل از ماده شيب ( بر وزن عيب ) و مشيب به معنى سفيد شدن مو گرفته شده .