و نام او احمد است ، هنگامى كه او ( احمد ) با معجزات و دلائل روشن به سراغ آنها آمد گفتند اين سحرى است آشكار !
تفسير : من بشارت ظهور احمد را آوردهام !
در تعقيب دو دستورى كه در آيات قبل در باره « هماهنگى گفتار و كردار » و « وحدت صفوف » آمده بود در اين آيات براى تكميل اين معنى به گوشه اى از زندگى دو پيامبر موسى ع و مسيح ع اشاره مىكند كه متاسفانه نمونههاى روشنى از « جدايى گفتار و عمل » و « عدم انسجام صفوف » در زندگى پيروان آن دو ديده مىشود ، با سرنوشت شومى كه به دنبال آن پيدا كردند .
نخست مىفرمايد : « به ياد آوريد هنگامى را كه موسى به قومش گفت :
اى قوم من ! چرا مرا آزار مىدهيد با اينكه مىدانيد من فرستاده خدا به سوى شما هستم « ؟ ! ( * ( وَإِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِه يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّه إِلَيْكُمْ ) * ) .
اين آزار ممكن است اشاره به تمام مخالفتها و بهانه جويىهايى باشد كه بنى اسرائيل در طول حيات موسى ع با اين پيامبر بزرگ داشتند ، و يا اشاره به ماجرايى همچون ماجراى « بيت المقدس » كه به موسى گفتند ما حاضر نيستيم وارد اين شهر شويم و با « عمالقه » كه جمعى نيرومند و جبارند بجنگيم ، تو و پروردگارت برويد و آنجا را فتح كنيد تا ما وارد شويم ! ( مائده - 24 ) :
و همين امر سبب شد كه ساليان دراز در وادى « تيه » بمانند ، و طعم تلخ ادعاهاى واهى و سستى در امر جهاد را بچشند .
ولى با توجه به آنچه در آيه 69 سوره احزاب وارد شده به نظر مىرسد كه اين ايذا ، و آزار اشاره به نسبتهاى ناروايى است كه به موسى مىدادند و خداوند