( * ( إِنَّ لَكُمْ فِيه لَما تَخَيَّرُونَ ) * ) ( 1 ) .
شما انتظار داريد مجرمانى همچون خودتان همطراز مسلمين باشند ، اين سخنى است كه نه عقل به آن حكم مىكند و نه در هيچ كتاب معتبرى آمده است .
در آيه بعد چنين ادامه مىدهد : « اگر شما مدركى از عقل و نقل بر اين ادعا نداريد آيا عهد و پيمانهاى مؤكدى بر ما داريد كه تا روز قيامت استمرار دارد كه هر چه را به نفع خود حكم مىكنيد براى شما قرار مىدهد » ؟ ! ( * ( أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ ) * ) .
چه كسى مىتواند ادعا كند كه از خدا عهد و پيمان گرفته است كه تسليم تمايلات او گردد ، و هر امتياز و مقامى مىخواهد بىچون و چرا به او بدهد ؟ ! تا آنجا كه مجرمان همرديف مؤمنان شوند ( 2 ) .
باز در ادامه اين پرسشها كه راهها را از هر سو به روى آنان مىبندد مىافزايد : « از آنها بپرس كداميك از آنان تضمين مىكنند كه مجرمان و مؤمنان يكسان باشند يا هر چه آنها مىخواهند خدا در اختيارشان بگذارد » ( * ( سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ ) * ) .
هامش
( 1 ) جمله « ان لكم . . . » مفعول براى « تدرسون » مىباشد ، و قاعدتا بايد « ان » ( با فتح همزه ) خوانده شود ، ولى به مناسبت « لام » كه بر سر اسم « ان » آمده « ان » به صورت مكسور خوانده مىشود ، چرا كه فعل از عمل كردن معلق مىشود .
( 2 ) واژه « بالغة » را بعضى در اينجا به معنى « مؤكد » و بعضى به معنى « مستمر » تفسير كردهاند ، و معنى دوم مناسبتر است ، بنا بر اين « جار و مجرور » ( * ( إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ) * ) متعلق به آن مىباشد .