[ سوره الملك ‹ 67 › : آيات 19 تا 21 ]
أَ وَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ إِنَّه بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ ‹ 19 › أَمَّنْ هذَا الَّذِي هُوَ جُنْدٌ لَكُمْ يَنْصُرُكُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ إِنِ الْكافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ ‹ 20 › أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَه بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ‹ 21 ›
ترجمه :
19 - آيا پرندگانى را كه بالاى سرشان گاه بالهاى خود را گسترده و گاه جمع مىكنند نگاه نكردند ؟ جز خداوند رحمان كسى آنها را بر فراز آسمان نگه نمىدارد چرا كه او به هر چيز بينا است .
20 - آيا كسى كه لشكر شما است مىتواند شما را در برابر خداوند يارى دهد ، ولى كافران تنها گرفتار غرورند .
21 - يا آن كسى كه شما را روزى مىدهد اگر روزيش را باز دارد ( چه كسى مىتواند نياز شما را تامين كند ) ولى آنها در سركشى و فرار از حقيقت لجاجت مىورزند .