( * ( وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ) * ) ( 1 ) .
گروهى را با زلزلههاى ويرانگر ، و اقوامى را با صاعقهها ، و جمعى را با طوفان يا تندباد مجازات كرديم ، و شهرهاى ويران شده و خاموش آنها را به عنوان درس عبرتى باقى گذارديم .
هامش
( 1 ) « نكير » به معنى « انكار » است ، و در اينجا كنايه از عقوبت مىباشد ، زيرا انكار خداوند در برابر افعال اين اقوام از طريق مجازات آنها صورت گرفته است ، بايد توجه داشت كه اين كلمه در اصل « نكيرى » بوده همانگونه كه « نذير » در آيه قبل « نذيرى » بوده ، ياء متكلم محذوف شده ، و كسره كه دلالت بر آن مىكند باقى مانده است .