در حديثى از رسول خدا ص مىخوانيم كه « اصحاب الجنة » را به كسانى تفسير فرمود كه از او اطاعت كردند و ولايت على ع را پذيرا شدند ، و « اصحاب النار » را به كسانى كه ولايت على ع را ناخوش داشتند و نقض عهد كردند و با او پيكار نمودند ( 1 ) .
و البته اين يكى از مصاديق روشن مفهوم آيه است و از عموميت مفهوم آيه نمىكاهد .
نكتهها :
1 - همكارى بى سرانجام با اهل نفاق !
آنچه در آيات فوق در مورد پيمانشكنى منافقان و تنها گذاردن دوستان خود در لحظات سخت و حساس آمده مطلبى است كه بارها در زندگى خود نمونههاى آن را ديدهايم .
آنها مثل شيطان اغواگر به وسوسه اين و آن مىپردازند ، و قول هر گونه مساعدت و كمك به آنها مىدهند ، و آنان را به ميدان حوادث مىفرستند و آلوده انواع گناه مىكنند ، اما در بحرانىترين حالات آنها را در وسط ميدان رها كرده براى حفظ جان يا منافع خويش فرار مىكنند ! و اين است سرنوشت كسانى كه با منافقان همكار و هم پيمانند .
نمونه زنده آن در عصر ما پيمانهايى است كه قدرتهاى بزرگ و شياطين زمان ما با سران دولتهايى كه به آنها وابستهاند امضا مىكنند ، و بارها ديدهايم اين دولتهاى وابسته كه همه چيز خود را در طبق اخلاص گذارده و نثار آن حاميان شيطان صفت كردهاند در حوادث سخت كاملا تنها مانده ، و از همه جا
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 292