و لحظه اى از جهاد در اين راه دست بر نمىدارند .
( توجه داشته باشيد جمله « ينصرون » فعل مضارع و دليل بر استمرار است ) .
به اين ترتيب آنها اهل سخن و ادعا نيستند ، بلكه ايمان خود را با جهاد مستمر ثابت كردهاند .
و در سومين مرحله آنها را به صدق و راستى توصيف كرده كه با توجه به گستردگى مفهوم اين تعبير ، صداقت آنها را در همه چيز منعكس مىكند ، هم در دعوى ايمان صادقند ، هم در ادعاى محبت به رسول خدا ص ، و هم در زمينه طرفدارى از آئين حق .
ناگفته پيداست كه اين اوصاف براى ياران پيامبر ص در زمان نزول اين آيات است ، ولى مىدانيم كه در ميان آنها افرادى بودند كه بعدا تغيير مسير دادند و خود را از افتخارات بزرگ اين آيه محروم ساختند ، همانند كسانى كه آتش جنگ « جمل » را در بصره و « صفين » را در شام روشن ساختند ، و در برابر خليفه رسول اللَّه كه به اتفاق مسلمين لازم الاطاعه بود قيام كردند ، و خونهاى هزاران نفر مسلمان را بر خاك ريختند ، افراد ديگرى مانند آنها .
در آيه بعد به يكى ديگر از مصارف اين اموال پرداخته و در ضمن آن توصيف بسيار جالب و بليغى در باره طايفه انصار مىكند ، و بحثى را كه در آيه قبل در باره مهاجران بود با آن تكميل نموده ، مىفرمايد : « و كسانى كه در دار الهجره ( سرزمين مدينه ) و در خانه ايمان قبل از مهاجران مسكن گزيدند » ( * ( وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَالإِيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ ) * ) .
قابل توجه اينكه « تبوؤا » از ماده « بواء » ( بر وزن دواء ) در اصل به معنى مساوات اجزاء مكان است ، و به تعبير ديگر صاف و مرتب كردن يك مكان
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 516
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥١٦