كه در اين روايات است نشان مىدهد اسلام تا چه حد در اين باره باريك بين و حتى سختگير است .
در اين روايات حتى طرز نشستن ، سخن گفتن ، تبسم كردن ، مزاح نمودن اطعام كردن ، طرز نامه نوشتن ، و حتى طرز نگاه كردن به دوستان نيز مورد توجه قرار گرفته ، و دستورهايى در زمينه هر يك داده شده است كه نقل آنها ما را از بحث تفسيرى خارج مىكند ، تنها به يك حديث از امير مؤمنان على ع در اينجا قناعت مىكنيم :
ليجتمع فى قلبك الافتقار الى الناس و الاستغناء عنهم ، يكون افتقارك اليهم فى لين كلامك ، و حسن سيرتك ، و يكون استغنائك عنهم فى نزاهة عرضك و بقاء عزك :
« بايد در قلب تو نياز به مردم و بى نيازى از آنها جمع باشد نيازت در نرمى سخن ، و حسن سلوك تجلى كند ، و بىنيازيت در حفظ آبرو و عزت نفس » ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « وسائل الشيعه » جلد 8 صفحه 401 .