به همان قيد است كه از تكرار آن به سبب وجود قرينه پرهيز شده است .
سپس به بيان پاداش انجام اين دستور الهى پرداخته مىافزايد : « اگر چنين كنيد خداوند كسانى را از شما كه ايمان آوردهاند و بهره از علم دارند درجات عظيمى مىبخشد » ( * ( يَرْفَعِ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ ) * ) ( 1 ) .
اشاره به اينكه اطاعت اين دستورات دليل بر ايمان و علم و آگاهى است ، و نيز اشاره به اينكه اگر پيغمبر اكرم ص به بعضى دستور داد از جا برخيزند و به تازه واردان جا دهند براى يك هدف مقدس الهى و احترام به پيشگامان در ايمان و علم بوده است .
تعبير به « درجات » ( به صورت نكره و با صيغه جمع ) اشاره به درجات عظيم و والايى است كه خداوند به اين گونه افرادى كه علم و ايمان را تواما دارا هستند مىدهد ، در حقيقت كسانى كه به تازه واردان در كنار خود جا دهند درجه اى دارند و آنها كه ايثار كنند و جاى خود را به آنها بسپارند و از علم و معرفت بهره داشته باشند درجات بيشتر دارند .
و از آنجا كه گروهى اين آداب را با طيب خاطر و از صميم دل انجام مىدهند ، و گروه ديگرى با كراهت و ناخشنودى ، و يا براى ريا و تظاهر ، در پايان آيه مىافزايد : « خداوند به آنچه انجام مىدهيد آگاه است » ( * ( وَاللَّه بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ) * ) .
نكتهها :
1 - مقام علماء و دانشمندان
گرچه آيه در مورد خاصى نازل شده ، ولى با اين حال مفهوم عامى دارد و نشان مىدهد آنچه مقام آدمى را نزد خدا بالا مىبرد ، دو چيز است : 1 - ايمان
هامش
( 1 ) « يرفع » در آيه فوق « مجزوم » است به خاطر صيغه امر كه قبل از آن واقع شده كه در حقيقت مفهوم شرط را مىبخشد و « يرفع » به منزله جزاى آن شرط است .