و براى اينكه تصور نشود اصرار و تاكيد خداوند در مساله انفاق و ترك بخل و يا حتى تعبير به آيات گذشته به « وام گرفتن خداوند از بندگان » كه همه براى تشويق آنها به انفاق است از نياز ذات پاك او سرچشمه مىگيرد ، در پايان آيه مىافزايد : « هر كس از اين دستور روىگردان شود به خدا زيانى نمىرساند زيرا خداوند بى نياز و مورد ستايش است » ( * ( وَمَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّه هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ) * ) .
همه به او نيازمندند و او از همگان بىنياز است ، چرا كه خزائن و منابع اصلى همه چيز نزد او است ، و از آنجا كه جامع همه صفات كمال است شايسته هر حمد و ستايش نيز مىباشد .
گرچه « بخل » در آيه فوق بيشتر ناظر به بخل در انفاق مالى است ، ولى اين واژه مفهوم گسترده اى دارد كه بخل در علم و اداى حقوق و مانند آن را نيز شامل مىشود .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 369
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٦٩