و در سومين توصيف مىفرمايد : « اين كتاب را جز پاكان نمىتوانند مس كنند » ! ( * ( لا يَمَسُّه إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ) * ) ( 1 ) .
بسيارى از مفسران به پيروى از رواياتى كه از امامان معصوم ع وارد شده اين آيه را به عدم جواز مس كتابت قرآن بدون غسل و وضو تفسير كردهاند .
در حالى كه گروه ديگرى آن را اشاره به فرشتگان مطهرى مىدانند كه از قرآن آگاهى دارند ، يا واسطه وحى بر قلب پيامبر ص بودهاند ، نقطه مقابل مشركان كه مىگفتند : اين كلمات را شياطين بر او نازل كردهاند ! بعضى نيز آن را اشاره به اين معنى مىدانند كه حقايق و مفاهيم عالى قرآن را جز پاكان درك نمىكنند ، همانگونه كه در آيه 2 سوره بقره مىخوانيم :
ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيه هُدىً لِلْمُتَّقِينَ : « اين كتاب شكى در آن نيست ، و مايه هدايت پرهيزكاران است » و به تعبير ديگر حد اقل پاكى كه روح « حقيقت جويى » است براى درك حد اقل مفاهيم آن لازم است ، و هر قدر پاكى و قداست بيشتر شود درك انسان از مفاهيم قرآن و محتواى آن افزون خواهد شد .
ولى هيچ منافاتى در ميان اين سه تفسير وجود ندارد و ممكن است همه در مفهوم آيه جمع باشد .
در چهارمين و آخرين توصيف از قرآن مجيد مىفرمايد : « اين قرآن از سوى پروردگار عالميان نازل شده است » ( * ( تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ) * ) ( 2 ) .
هامش
( 1 ) « لا يمسه » جمله خبريه است كه مىتواند به معنى « نهى » يا به معنى « نفى » بوده باشد .
( 2 ) « تنزيل » در اينجا مصدرى است به معنى « اسم مفعول » يعنى « منزل » مىباشد و خبر براى مبتداى محذوف است يا خبر بعد از خبر .