[ سوره الواقعة ‹ 56 › : آيات 68 تا 74 ]
أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ‹ 68 › أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوه مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ‹ 69 › لَوْ نَشاءُ جَعَلْناه أُجاجاً فَلَوْ لا تَشْكُرُونَ ‹ 70 › أَ فَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ ‹ 71 › أَ أَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَها أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِؤُنَ ‹ 72 ›
نَحْنُ جَعَلْناها تَذْكِرَةً وَمَتاعاً لِلْمُقْوِينَ ‹ 73 › فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ‹ 74 ›
ترجمه :
68 - آيا به آبى كه مىنوشيد انديشيدهايد ؟
69 - آيا شما آن را از ابر نازل مىكنيد ؟ يا ما نازل مىكنيم ؟
70 - هر گاه بخواهيم اين آب گوارا را ، تلخ و شور قرار مىدهيم ، پس چرا شكر نمىكنيد ؟ ، 71 - آيا در باره آتشى كه مىافروزيد فكر كردهايد ؟
72 - آيا شما درخت آن را آفريدهايد ؟ يا ما آفريدهايم ؟
73 - ما آن را وسيله يادآورى ( براى همگان ) و وسيله زندگى براى مسافران قرار دادهايم .
74 - حال كه چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح كن ( و او را پاك و منزه بشمار ) .