تفسير : اين آب و آتش از كيست ؟
در اين آيات اشاره به ششمين و هفتمين دليل معاد ، در اين بخش از آيات سوره واقعه مىكند كه بيانگر قدرت خداوند بر همه چيز و بر احياى مردگان است .
نخست مىفرمايد : « آيا به آبى كه مىنوشيد انديشيدهايد » ؟ ( * ( أَ فَرَأَيْتُمُ الْماءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ) * ) .
« آيا شما آن را از ابر نازل مىكنيد ؟ يا ما نازل مىكنيم » ؟ ( * ( أَ أَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوه مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ) * ) .
« مزن » ( بر وزن حزن ) آن گونه كه « راغب » در « مفردات » مىگويد :
به معنى « ابرهاى روشن » است ، و بعضى آن را به « ابرهاى بارانزا » تفسير كردهاند ( 1 ) .
اين آيات و جدان انسانها را در برابر يك سلسله سؤالها قرار مىدهد و از آنها اقرار مىگيرد ، و در واقع مىگويد : آيا در باره اين آبى كه مايه حيات شما است و پيوسته آن را مىنوشيد هرگز فكر كردهايد ؟
چه كسى به آفتاب فرمان مىدهد بر صفحه اقيانوسها بتابد ، و از ميان آبهاى شور و تلخ تنها ذرات آب خالص و شيرين و پاك از هر گونه آلودگى را جدا ساخته ، و به صورت بخار به آسمان بفرستد ؟
چه كسى به اين بخارات دستور مىدهد دست به دست هم دهند و فشرده شوند ، و قطعات ابرهاى بارانزا را تشكيل دهند ؟
هامش
( 1 ) « لسان العرب » ماده « مزن » .