پيامبر ص آمد عرض كرد اى رسول خدا ! خداوند متعال در قرآن نام از درخت موذى و آزار دهى برده است ، و من فكر نمىكردم در بهشت چنين درختى باشد ! فرمود : كدام درخت ؟ عرض كرد : درخت سدر ، زيرا داراى خار است ، پيامبر ص فرمود : مگر خداوند نمىفرمايد : « * ( فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ ) * » مفهومش اين است كه خارهاى آن را قطع كرده است ، و بجاى هر خار ميوه اى قرار داده كه هر ميوه اى هفتاد و دو رنگ ماده غذايى دارد كه هيچيك شباهتى به ديگرى ندارد « ! ( 1 ) .
دومين موهبت اين است كه « آنها در سايه درختان » طلح متراكم « به سر مىبرند » ( * ( وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ) * ) .
« طلح » درختى است سبز و خوشرنگ و خوشبو ، جمعى گفتهاند همان درختان موز است كه برگهاى بسيار پهن و سبز و زيبا ، و ميوه اى شيرين و گوارا دارد ، و « منضود » از ماده « نضد » به معنى متراكم است .
ممكن است اين تعبير اشاره به تراكم برگها يا تراكم ميوهها ، و يا هر دو باشد ، حتى بعضى گفتهاند ، اين درختان چنان پر ميوه است كه ساقه و شاخهها غرق ميوه و پوشيده از آن مىباشد .
بعضى از مفسران گفتهاند با توجه به اينكه درخت سدر برگهايى بسيار كوچك و درخت موز برگهايى بسيار پهن و بزرگ و گسترده دارند ذكر اين دو درخت اشاره لطيفى به تمام درختان بهشتى است كه در ميان اين دو قرار دارد ( 2 ) .
سومين نعمت بهشتى را چنين بيان مىكند « و سايه كشيده و گسترده »
هامش
( 1 ) روح المعانى جلد 27 صفحه 120 - در المنثور جلد 6 صفحه 156 .
( 2 ) فخر رازى در تفسير كبير ذيل آيات مورد بحث جلد 29 صفحه 162 .