[ سوره الفتح ‹ 48 › : آيات 18 تا 19 ]
لَقَدْ رَضِيَ اللَّه عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً ‹ 18 › وَمَغانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَها وَكانَ اللَّه عَزِيزاً حَكِيماً ‹ 19 ›
ترجمه :
18 - خداوند از مؤمنانى كه در زير آن درخت با تو بيعت كردند راضى و خشنود شد ، خدا آنچه را در درون قلب آنها ( از صداقت و ايمان ) نهفته بود مىدانست ، لذا آرامش را بر دلهاى آنها نازل كرد ، و فتح نزديكى ، به عنوان پاداش ، نصيب آنها فرمود .
19 - و غنائم بسيارى كه آن را به دست مىآورند ، و خداوند عزيز و حكيم است .
تفسير : خشنودى خدا از شركت كنندگان در بيعت رضوان
گفتيم در ماجراى حديبيه سفرايى ميان « پيامبر » ص و « قريش » رد و بدل شد ، از جمله پيامبر ص « عثمان بن عفان » را ( كه از بستگان ابو سفيان بود و اين رابطه ظاهرا در انتخاب او تاثير داشت ) به عنوان نماينده نزد مشركان مكه و اشراف قريش فرستاد تا آنها را از اين حقيقت آگاه كند كه مسلمانان به قصد جنگ نيامدهاند بلكه هدفشان زيارت خانه خدا و احترام كعبه است ، اما قريش عثمان را موقتا توقيف كردند ، و به دنبال آن در بين مسلمانان شايع شد كه عثمان كشته شده پيامبر ص فرمود من از اينجا حركت نمىكنم تا با اين گروه پيكار كنم .
سپس به زير درختى كه در آنجا بود آمد ، و با مردم تجديد بيعت كرد ،