اعمال و افعال او با خبر نباشد ، و جزاى هر كدام را به اندازه لازم ندهد ؟
پس اين علم بى پايان پشتوانه عدالت مطلقه او است .
2 - « كبائر الاثم » چيست ؟
در مورد گناهان كبيره كه در چند آيه قرآن به آن اشاره شده ( 1 ) مفسران از يك سو ، و فقهاء و محدثان از سوى ديگر سخن بسيار گفتهاند .
بعضى همه گناهان را كبيره مىدانند ، چون در برابر خداوند بزرگ هر گناهى بزرگ است .
در حالى كه بعضى ديگر « كبيره » و « صغيره » را امر نسبى تلقى كرده ، و هر گناهى را نسبت به گناه مهمتر صغيره مىدانند ، و نسبت به گناه كوچكتر كبيره .
جمعى نيز معيار در كبيره بودن را وعده عذاب الهى نسبت به آن در متن قرآن دانستهاند .
گاه نيز گفته شده كه « گناه كبيره » هر گناهى است كه حد شرعى در مورد آن جارى مىگردد .
ولى از همه بهتر اينكه گفته شود با توجه به اينكه تعبير به « كبيره » دليل بر عظمت گناه است هر گناهى كه يكى از شرائط زير را داشته باشد كبيره محسوب مىشود :
الف - گناهانى كه خداوند وعده عذاب در باره آن داده است .
ب - گناهانى كه در نظر اهل شرع و لسان روايات با عظمت ياد شده .
ج - گناهانى كه در منابع شرعى بزرگتر از گناهى شمرده شده كه جزء كبائر است .
هامش
( 1 ) نساء آيه 31 و شورى آيه 37 - و آيات مورد بحث .