ترجمه :
11 - به زودى متخلفان از اعراب باديه نشين ( عذرتراشى كرده ) مىگويند : حفظ اموال و خانواده ، ما را به خود مشغول داشت ( و نتوانستيم در سفر حديبيه تو را همراهى كنيم ) براى ما طلب آمرزش كن ، آنها به زبان خود چيزى مىگويند كه در دل ندارند ! بگو : چه كسى مىتواند در برابر خداوند از شما دفاع كند هر گاه زيانى براى شما بخواهد و يا اگر نفعى اراده كند ( مانع گردد ) و خداوند به تمام اعمالى كه انجام مىدهيد آگاه است .
12 - بلكه شما گمان كرديد پيامبر و مؤمنان هرگز به خانوادههاى خود باز نخواهند گشت و اين پندار غلط در دلهاى شما زينت يافته بود ، و گمان بد كرديد ، و سرانجام هلاك شديد .
13 - و آن كس كه ايمان به خدا و پيامبرش نياورده ( سرنوشتش دوزخ است ) چرا كه ما براى كافران آتش فروزان آماده كردهايم ! 14 - مالكيت و حاكميت آسمانها و زمين از آن خدا است ، هر كس را بخواهد ( و شايسته بداند ) مىبخشد ، و هر كس را بخواهد مجازات مىكند و خداوند غفور و رحيم است .
تفسير : عذرتراشى متخلفان !
در آيات قبل گفتيم پيامبر ص با يكهزار و چهارصد نفر از مسلمانان از مدينه به قصد عمره به سوى مكه حركت كرد .
از سوى پيامبر ص در ميان قبائل باديه نشين اعلام شد كه همه آنها نيز او را در اين سفر همراهى كنند ، ولى گروهى از افراد ضعيف الايمان از انجام اين دستور سر باز زدند ، و تحليلشان اين بود كه چگونه ممكن است مسلمانان از اين سفر جان سالم به در برند ، در حالى كه قبلا كفار قريش حالت تهاجمى داشته ، و جنگهاى احد و احزاب را در كنار مدينه بر مسلمانان تحميل كردند ،