27 - اما خداوند بر ما منت گذارد و از عذاب كشنده ما را حفظ كرد .
28 - ما از قبل خدا را به عنوان نيكوكار و رحيم مىخوانديم ( و مىشناختيم ) .
تفسير : آن روز ترسان بوديم و امروز در نهايت امنيت
در آيات گذشته به نه بخش از مواهب بهشتيان اشاره شد ، و در آيات مورد بحث در ادامه آنها به پنج قسمت ديگر اشاره مىكند ، به گونه اى كه از مجموع به خوبى استفاده مىشود آنچه لازمه آرامش و آسايش و لذت و سرور و شادى است ، براى آنها در بهشت فراهم است .
نخست به دو قسمت از غذاى بهشتيان اشاره كرده مىفرمايد : « همواره از انواع ميوهها و گوشتها از هر نوع تمايل داشته باشند در اختيار آنها مىگذاريم » ( * ( وَأَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ) * ) .
« امددناهم » از ماده « امداد » به معنى ادامه و افزايش و اعطاء است ، يعنى ميوهها و غذاهاى بهشتى آن چنان نيست كه با تناول كردن كمبودى پيدا كند ، و يا مثل و يا همچون ميوههاى دنيا كه در فصول سال نوسان زيادى دارد تغييرى در آن حاصل شود ، بلكه هميشگى و جاودانى و مستمر است .
تعبير « * ( مِمَّا يَشْتَهُونَ ) * » ( از آنچه بخواهند ) نشان مىدهد كه بهشتيان در انتخاب نوع و كميت و كيفيت اين ميوهها و غذاها ، كاملا آزادند ، هر آنچه بخواهند در اختيار دارند .
البته غذاهاى بهشتى منحصر به اين دو نيست ولى اينها دو غذاى مهمند .
مقدم داشتن « فاكهه » بر « لحم » ، اشاره اى است به برترى « ميوهها » بر « گوشتها » .